21.8 C
Istanbul
Saturday, September 25, 2021
Ana Sayfa YAZARLAR Sibel Bengü

Sibel Bengü

Sibel Bengü köşe yazıları – AÇIK GAZETE – TAM BAĞIMSIZ BİR İNTERNET GAZETESİ VE TARTIŞMA PLATFORMUDUR. Son Dakika, İngiltere, Dünya, Avrupa ve Londra haberleri.

sarılmak var…

hiç gitmemişsin hiç düşmemişsin hiç ağlamamışsın gibihiç bir şey olmamış gibi o sınırsız tekrardabiten ve bir öncesinden daha güçlü başlatansarılmak diye bir şey var… kapı...

Keşke, belki, ama bilmiyorum…

‘bilmiyorum’ bir susma duruşudur içine sıkıştığın an’a kılıf uydurmakdır. bazen bazı kelimeler var, susma duruşudur; ‘keşke’, ‘belki’, ‘ama’… çünkü aslında biliyorsun ve çünkü aslında çok fark eder…hayatını olduğu yerden ikiye...

Belki sadece bir ağacı onurlandırmak içindir bütün bir hayat…

Penceremin önünü, yılda bir kez bu zamanlardabembeyaz çiçekleriyle şenlendiren bir ağaç var.Kuru dalların arasından fışkıran iri beyaz tomurcuklarbirdenbire açıp birdenbire soluyor,arkasından yemyeşil bir yaprak...

‘belki’lerde kuş kadar anlamlar…

Bir çiçeğin kaderi olabilirsin…Bir kedinin kaderi olabilirsin…Bir masanın da…Bir tek insan sığınağı mıdır kader?Bilmediklerin için ‘yok’ diyemezsin, ama ‘belki’ diyebilirsin…Belki bir kuş birazdan pencerenden...

Yok saydığım şeylerin varlığı…

Bir filmin duyguları altüst eden sahnesinde sersemleyip dekumandaya alelacele uzanıp nasıl durduracağını bilemediğinbir aydınlanma anı vardır… tekrar tekrar başa sardığın…İrade dediğimiz şeyin işte tam...

İstanbul’da kar – Covid günlüğü

Bu sabah İstanbul’da karbir gelinin güpür dantellli gelinliğinin kuyruğundan süzülür gibiörtüyor boğazın her iki yakasını…hem saf bir teslimiyethem birazdan halaya katılacak bir acelecilik…Bahçedeki erken...

Karantinada tatil – Covid günlüğü

Kendime tatil olsun diye bugün… Zeytinyağlı fasulye yaparım belki… Kılçığını ayıklarken, bir derenin yamacındaymışım gibi mesela balıkların sıra sıra yüzdüğü suyakesik yerlerinden acıyanellerimi bırakırım.Biraz ‘aferin’ bırakırım beğendiğim...

Bilinsin… – Covid günlüğü –

Yeni bir çağın eşiğindeyiz düşün bunu… Her şeye yeniden başlıyormuş gibi yazamaz mısın kalan ömrünün ön sözünü?Duvarlarını yalnızlık bürümüş bu büyük tufanınhepi topu iki metrekare...

Kendini hatırlatan yıllar

İlk hatırladığım yıl; tombalada birinci çinko…Kuruyemiş ve meyve sarhoşluğundaSobada kızaran ayva, kapıda kırılan narÇatılarda buz sivrisi…Çocuk yaşımın kar sevinciHala o bozkırın göğsünde saklı…Ve kıyısında...

Neyi nasıl sevdiğini hatırla… Covid günlüğü…

Tam yazmaya oturmuşken, yazdığım yazının 2011'de yazdığım yazıyla  aynı paralellikte olduğunu görerek şaşırdım. Aynı sularda, aynı nefes arayışıyla,  aynı ışığa kavuşma özleminin tarifsiz yorgunluğuyla yüzleşiverdim…  Tek farkla...  Bu defa...
1,685FansLike
892FollowersFollow